Menu strony

Dzieje najbardziej znanych instrumentów dętych

Większość instrumentów, w szczególności z grupy instrumentów dętych ma charakterystyczną historię powiązaną z armią albo rycerstwem. Stosowano je do ostrzeżenia przed nieprzyjacielem, przywabiania lub płoszenia zwierza, świętowania zwycięstwa lub opłakiwania przegranej.

Gra na saksofonie
W późniejszym czasie ich rola uległa zmianie żeby po rozmaitych przeróbkach stawały się częściami integralnymi orkiestry lub zespołu muzycznego. Najbardziej znanym przykładem tej przemiany są trąbki.

Pozostałe artykuły

Muzyka afrykańska

Muzykanci, zespół muzyczny
Muzyka świata jest elementem, który czasami ciężko ująć w konkretne ramy i określić z wykorzystaniem definicji. Niewątpliwie jest ona ważnym składnikiem ludzkiego życia, pozwala bowiem na przekazywanie uczuć, jak również na relaks i wyciszenie oraz wprawianie się w dużo innych nastrojów. Zazwyczaj muzyka z danego państwa czy regionu ma specyficzne elementy wspólne.


Pierwsze trąbki (możesz wybrać i zamówić online: najlepsze saksony), wywodzące się z pierwotnych instrumentów blaszanych, z wyglądu bardziej przypominały współczesny róg, bowiem nie posiadały zaworów a tym samym miały bardzo małe zdolności melodyczne. Dobre były tylko do odgrywania fanfar. W międzyczasie ulepszano je systematycznie, aż na początku XIXw. trąbki dostały wreszcie wygląd taki jak teraz. Lecz dzisiaj nie są one instrumentem o wielkich możliwościach akustycznych. Bywają raczej dodatkiem w orkiestrach, rzadziej w zespołach muzycznych.

Suzafony to aerofony blaszane. Są to nieco zmodyfikowane helikony o bardzo dużej czarze głosowej, która z tego właśnie powodu znajduje się nad głową grającego. Z powodu tej właśnie ogromnej czaszy, w orkiestrach dętych, gdzie zwykle są używane suzafony, nazywa się je słonecznikami. Pierwotne suzafony zostały skonstruowane w końcu XIXw. Poza powszechnym użytkowaniem ich w orkiestrach dętych, suzafony wykorzystuje się także w orkiestrach tanecznych, dixielandowych a także w utworach jazzowych. Tenorhorny natomiast są to zmienione buglehorny, które zjawiły się we Francji również w XIXw. Ich polska nazwa to sakshorn tenorowy. Podobnie jak wcześniej opisany instrument, tenorhorny też zakończone są dużym otworem, jednak nie musi być umiejscowiony aż nad głową grającego. Pozostałe części instrumentu stanowią ustnik, przechodzący w rurę ustnikową, wentyle razem z krąglikami do strojenia każdego osobno, krąglik strojeniowy główny, część przeznaczona na kciuk i w końcu dźwięcznik. Tenorhorny były stosowane już przez pruską kawalerię od początku XIXw. Stosunkowo mało popularne są saksony, dla których ciężko jest wyszukać jakiekolwiek informacje, zarówno w Internecie, jak również w specjalistycznych pismach.

Znajdziesz tu mnóstwo innych ofert instrumentów - niedrogie suzafony
2017/09/18, 06:33