Rezerwat Pionki o pow. 81,60 ha utworzono w 1982 roku w celu zachowania naturalnych drzewostanów sosnowo-jodłowo-dębowych. Rezerwat leży w północno-zachodniej części miasta Pionki na granicach miasta i gminy Pionki w nadleśnictwie Kozienice, obręb Pionki. Dla mieszkańców Pionek pełni on także rolę parku. Rezerwat zajmuje lekko pofałdowany skraj pradoliny rzeki Zagożdżonki z utworami gliniastymi moreny i niewielkimi wydmami. Na siedliskach lasu mieszanego i świeżego rosną drzewostany mieszane w wieku 100-200 lat. Jeszcze przed 20 laty gatunkiem panującym była w nich jodła z domieszką dębu i sosny. Na skutek opanowania przez jemiołę i silne wydzielania dużo suchych jodeł zostało wyciętych. Obecnie panującym gatunkiem jest dąb szypułkowy i bezszypułkowy, natomiast jodła, sosna, brzoza oraz grab pełnią rolę gatunków domieszkowych. Wiele jest drzew okazałych, posiadających wymiary pomników przyrody. Sprzyjające warunki dla naturalnego odnowienia sprawiły, że na znacznych powierzchniach rośnie podrost jodłowo-dębowy z domieszką sosny i jaworu w wieku do 20 lat, zapewniający prawidłową sukcesję gatunkową. Wśród roślinności zielnej rosnącej w małych lukach rosną między innymi: widłaki (goździsty i jałowcowy), lilia złotogłów, konwalia majowa, zawilec gajowy oraz przylaszczka pospolita. Pomimo dużej penetracji rezerwatu przez ludzi w ciągu całego roku gniazduje w nim 40 gatunków ptaków (przy zagęszczeniu ponad 100 par na 10 ha), w tym dzięcioły: średni, duży i czarny. Rezerwat ten jest przykładem pogodzenia celów ochrony przyrody z potrzebami ludności w zakresie rekreacji i wypoczynku, oraz zrozumienia zadań stawianych przed leśnikami.